کتاب A Thousand Ships هزار کشتی اثر ناتالی هاینز

کتاب A Thousand Ships این هرگز داستان یک یا دو زن نبود. این داستان همه آنها بود. . .

در نیمه شب زنی از خواب بیدار می شود تا شهر محبوب خود را که در آتش گرفته غرق شده است. ده سال درگیری به ظاهر بی پایان بین یونانی ها و تروایی ها به پایان رسیده است. تروی سقوط کرده است. از زنان تروایی که سرنوشت آنها اکنون در دست یونانیان است ، به شاهزاده خانم آمازون که به نیابت از آنها با آشیل جنگید ، تا پنه لوپه در انتظار بازگشت ادیسه ، تا سه الهه که اختلافات همه چیز را آغاز کرد ، این ها داستان های زنان درگیر جنگ افسانه ای هستند. قدرتمندانه از دیدگاه کاملا زنانه گفته شده ، ناتالی هینز در هزار کشتی زنان ، دختران و الهه ها را در مرکز داستان قرار می دهد.

این زنان اغلب به عنوان شرکت کنندگان ثانویه و زودگذر در جنگ تصور نمی شوند ، احساسات بی شماری را تجربه می کنند: خواه این آرزوی پنلوپه برای ادیسه باشد ، تتیس که آرزو می کند پسرش ، آشیل مانند او جاودانه باشد ، ارادت لودومیا که اراده هادس را خم می کند و غیره . اینها همراه با هزاران داستان تکان دهنده و مهیج در پشت هر زن ، به ما می آموزد که چگونه یک جنگ حتی انعطاف پذیر برای پیروزی توسط آنچه که ما قبلاً به عنوان شخصیت های پیرامونی ده ساله جنگ ستایش شده ، جنگ تروا تصور می کردیم ، به دست می آورد.

کتاب A Thousand Ships

صادقانه درک کردن در مورد هر جنبه از این کتاب فشرده در یک بررسی ، غیرقابل درک است و منجر به سهل انگاری من خواهد شد. اما نمی توانم از ذکر یک حادثه خاص بین هکوبا و هلن که اثری بر روی من گذاشت ، یادآوری کنم. هکوبا وقتی هلن را متهم کرد که علت جنگ بین این دو نیرو است ، هلن با صراحت نسخه ساده تری از مسائل را مطرح می کند: “بله ، هلن آهی کشید. “این جرم من بود. به پسر خوش تیپ خود همانطور که هر کس درخواست کرد به او بدهد ، زیرا او زیبا و شیرین بود و از این کار بسیار لذت می برد. ” نمی توانم تأمل کنم که چقدر به زمان حال ربط دارد و چگونه هنوز بعد از قرن ها جنگ ، جامعه از بسیاری از جنبه های این چنینی بی تفاوت است.

داستان های این زنان استثنایی موازی با نوعی گلچین ادامه می یابد اما نه به صورت زمانی ، با شخصیت پردازی زنده و نوشتار غنایی هاینز و موجی از موج احساسات رقیق نشده را به موج می زند.