کتاب The Four Realms of Existence چهار قلمرو وجود اثر Joseph E. LeDoux

کتاب The Four Realms of Existence

یکی از متخصصان برجسته جهان در زمینه ذهن و مغز، ما را به سفری اکتشافی می‌برد که دیدگاه جدیدی از آنچه ما را به آنچه هستیم تبدیل می‌کند، آشکار می‌کند.

انسان‌ها مدت‌هاست که بدن و ذهن خود را به عنوان حوزه‌های جداگانه‌ای از وجود تصور می‌کنند. بدن فیزیکی است – منبع دردها و رنج‌ها. اما ذهن ذهنی است؛ درک می‌کند، به یاد می‌آورد، باور می‌کند، احساس می‌کند و تصور می‌کند. اگرچه علم مدرن تا حد زیادی این دوگانه‌گرایی ذهن و بدن را از بین برده است، مردم هنوز تمایل دارند ذهن خود را جدا از وجود فیزیکی خود تصور کنند. حتی در تحقیقات، مفهوم «خود» به عنوان چیزی که به نوعی از بقیه ارگانیسم متمایز است، همچنان ادامه دارد.

جوزف لدوکس استدلال می‌کند که ما به یک دیوار معرفت‌شناختی برخورده‌ایم – ایده‌هایی مانند «خود» به طور فزاینده‌ای موانعی برای کشف و درک هستند. او چارچوب جدیدی از اینکه ما که هستیم ارائه می‌دهد و چهار قلمرو وجود – جسمی، عصبی، شناختی و آگاهی – را نظریه‌پردازی می‌کند.

قلمرو بیولوژیکی زندگی را ممکن می‌سازد. از این رو، هر موجود زنده از نظر بیولوژیکی وجود دارد. حیوانات، به طور منحصر به فرد، وجود بیولوژیکی را با یک سیستم عصبی تکمیل می‌کنند. این جزء عصبی آنها را قادر می‌سازد تا بدن خود را با سرعت و دقتی که در سایر اشکال حیات دیده نمی‌شود، کنترل کنند. برخی از حیوانات دارای سیستم عصبی دارای یک قلمرو شناختی هستند که امکان ایجاد بازنمایی‌های درونی از جهان اطرافشان را فراهم می‌کند. این مدل‌های ذهنی برای کنترل طیف وسیعی از رفتارها استفاده می‌شوند. در نهایت، قلمرو خودآگاه به دارندگان خود اجازه می‌دهد تا تجربیات درونی از جهان و افکاری در مورد آن داشته باشند.

لدو نشان می‌دهد که این چهار قلمرو در کنار هم، انسان را به آنچه که هست و آنچه که هست تبدیل می‌کنند. آنها به طور مداوم با هم همکاری می‌کنند و زیربنای ظرفیت ما برای زندگی و تجربه خودمان به عنوان موجوداتی با گذشته، حال و آینده هستند. لدو نشان می‌دهد که نتیجه، یک «خود» نیست، بلکه یک «مجموعه هستی» است که کل وجود انسانی ما را، چه به عنوان افراد و چه به عنوان یک گونه، در بر می‌گیرد.

کتاب The Four Realms of Existence