The Three Musketeers سه تفنگدار

The Three Musketeers کتاب سه تفنگدار الکساندر دوما

The Three Musketeers by Alexandre Dumas

سه تفنگدار یک سفر شگفت انگیز است و باید بیش از همه به خاطر داستان جذابش قدردانی کرد. تکنیک‌هایی که دوما برای چنین موفقیتی در سال 1840 به کار برد – به‌ویژه تسلط او در فرم رمانس – هنوز هم کار می‌کند.

کتاب The Three Musketeers

همان‌طور که در بخش‌های پایانی کتاب دیدیم، دوما یک رمانس کاملاً توسعه‌یافته در چارچوب تاریخی خود به ما می‌دهد. او با فروتنی و اعتماد به نفس شروع می کند و با ابهام و شک به پایان می رسد. در واقع، به نظر می رسد پایان، ارزش های بسیاری از کتاب ها را زیر سوال می برد. دآرتانیان در تفنگدارها ستوان می شود، اما ارتقای او از کاردینال ناشی می شود – کاردینالی که او و چهار دوستش برای نیمه اول رمان بسیار شجاعانه با او جنگیده بودند. در پایان، دآرتانیان با کنت دو روشفور، یک مامور کاردینالیست، دوست می شود. آیا آن همه جنگ قبلی واقعا ارزشش را داشت؟ یا در تمام تلاش های تفنگداران چیزی بیهوده بود؟ هم امکان بیهودگی و هم این بازگشت به حالت عادی در پایان یک کوئست بزرگ، شکل عاشقانه را به همان اندازه که جنبه های سبک تر آن را مشخص می کند، مشخص می کند.

دو دنباله برای سه تفنگدار وجود دارد که دوما برای استفاده از موفقیت رمان نوشته است. عنوان آنها Vingt ans apres است که در 10 جلد در سال 1845 منتشر شد، و Dix ans plus tard، ou le vicomte de Bragelonne، که در 26 قسمت از 1848-1850 منتشر شد. دومی در سال 1660 باز می شود و از یک d’Artagnan بالغ و قدرتمند، کاپیتان تفنگدارها می گوید. همچنین حاوی روایتی از مرگ قهرمانانه پورتوس است. اما علیرغم این عواقب، دوما هرگز موفقیت خود را در سال 1844 به طور کامل بازپس نگرفت. دارایی و سلامتی او رو به افول گذاشت تا اینکه پس از یک دوره تلاش خشمگین بهره وری برای جبران بدهی هایش، در سال 1870 درگذشت. رمانس زندگی او را نیز ترک کرد.

سه تفنگدار

اما سه تفنگدار فقط یک عاشقانه نیست. همچنین یک رمان تاریخی عالی است و رویکرد جالب دوما به تاریخ نیز به موفقیت کتاب او کمک می کند. در حالی که او شخصیت‌هایش را از بازیگران اصلی رویدادهای ملی دور نگه می‌دارد، از نسبت دادن وقیحانه انگیزه‌های انسانی به تاریخ هراسی ندارد. در نسخه دوما، فرانسه و انگلیس تقریباً به دلیل عشق دوک باکینگهام به آن اتریش بسیار نزدیک به جنگ هستند: جان فنتون به دلایل شخصی ارائه شده توسط میلادی و غیره، باکینگهام را ترور می کند. بخشی از سرگرمی های سه تفنگداراین است که دوما در ظاهر اجتناب از رویدادهای بزرگ و تمرکز بر امور جزئی، رویدادهای بزرگ را رضایت‌بخش‌تر و سرگرم‌کننده‌تر از هر توضیح مستقیمی از امور دولتی توضیح می‌دهد. تاریخ چهره ای ندارد- d’Artagnan چهره ای دارد و در عین حال چهره ای زیبا دارد.

فرمول دوما به خوبی به داستان او کمک می کند. ادغام رمانتیسیسم او در رمان تاریخی کل ژانر ادبیات را به تحسین عمومی تبدیل کرد و به مردم فرانسه داستانی داد که آنها را در مورد کشورشان مطمئن کرد، حتی اگر آنها را از مشکلات کشورشان دور کند. ادبیات عامه پسند را باید از دو بعد در نظر گرفت: زیبایی شناختی و اجتماعی، به عنوان ادبیات و به عنوان یک مصنوع عامه پسند. بهترین ادبیات عامه پسند، مانند آثار الکساندر دوما، جانشین مقوله دوم می شود و به عنوان یک اثر ادبی در جای خود به ذهن ما خطور می کند. برای لذت بردن از سه تفنگدار لازم نیست در مورد زندگی دوما یا تاریخ فرانسه یا ژانر رمانس بدانید .سرگرمی عالی رمان به خودی خود صحبت می کند – به همین دلیل است که مطالعه آن بسیار مهم و جالب است.